bpc-op
12:53 10 апреля 2018
ОБСУДИТЬ

Красавіцкія тэзісы аб сельскай гаспадарцы

Прыязджаў на Пасху да бацькоў. Бацьку на днях будзе 80. Тры дні перад Вялікаднём разам нешта рабілі па гаспадарцы. І тут я ўспомніў нядаўнія словы прэзідэнта, што ў жывёлагалоўлі «бесхозяйственность и разгильдяйство». Ужо тыдзень гэтыя трапныя словы, ці якасці, не даюць мне спакою. Я ж вырас у вёсцы, у нас усё было ў парадку, а тут такое.

Пачаў з аналізу гаспадаркі бацькоў з улікам іх узросту.

  1. Зімой гэтага году здалі карову. З аднаго боку для бацькоў гэта псіхалагічная траўма, а з другога — палёгка для сталых людзей. Але тыдзень таму, купілі казу. Набылі, бо нарадзіліся парсючкі. Маці пералічыла, што кошт казы (70 рублёў), якая дае малако, за месяц перакрые выдаткі на пакупное малако з крамы. А так яшчэ і малако для сябе будзе, і каза застанецца.
  2. Парсючкоў збіраюцца ўсіх прадаць. Але пагаворваюць, што можа 1-2 пакінуць. Працы з гэтымі парсючкамі першыя 2 тыдні, больш, чым з немаўлятамі. Бо кожныя 2 гадзіны трэба ісці карміць, а спачатку нават соскай. Потым трохі меней, але турботы хапае. Калі ўсё добра, то эканамічная выгада ёсць.
  3. У хатняй гаспадарцы ёсць таксама конь, куры, гусі.
  4. На пару сотак засажана маліна. Варэнне, віно, ці проста замарожаная ягада для спажывання даступныя да наступнага ураджаю.
  5. Зразумела, што вырошчваюць бульбу, буракі, гародніну… Не толькі для сябе, але і для жывелагадоўлі. Усё гэта трэба не толькі пасадзіць і выкапаць, але і прапалоць пару разоў, унесці ўгнаенні, пакрапіць жукоў, перапрацаваць гародніну і захаваць зімой.
  6. Пра сена асобная гісторыя, нават не бяруся апісваць.
  7. Зараз адбываецца нарыхтоўка бярозавага сока – свае клопаты.

Дык вось, прыглядаўся я і думаў, дзе тыя «разгильдяйство и бесхозяйственность»? І знайшоў.

Маці паслала ў краму купіць таго-сяго. Накіравала ў прыватную маленькую краму, дзе я набыў усё па спісу: ад банкі ананасаў для нейкага салату да каўбасы, пячэння і 10 кг сухога малака для тых жа парсючкоў (ім можна яго спажываць пасля 2 тыдняў). Чаму не адправіла ў дзяржаўную краму мясцовага райспажыўсаюзу, не ведаю. За многія гады і змену формы ўласнасці, тут шмат чаго не мяняецца.

Пры мне адзін дзяцька дастаў грошы ды і кажа працаўніцы прыватнай крамы «даставай свой чорны сшытак, буду даўгі пагашаць». Сшытак на самай справе да волі тлусты, аркушаў 100, белы з нейкімі кветкамі, пра што з гонарам заявіла прадаўшчыца. Адзначу, што сшытак гэты карыстаецца попытам. Вось такое крэдытаванне вяскоўцаў прадуктамі ад прыватнага гандлю.

Дык вось, на дзьвярах той крамы маленькая цыдулка з надпісам: «Лазня працуе таксама ў пятніцу». Хто быў, той ведае, што шчырасць лазні выклікае размовы пра набалелае. Там я і знайшоў тыя самыя «бесхозяйственность и разгильдяйство». Не, не ў самой лазні, а паслухаўшы апавяданні мясцовых хлопцаў і старэйшых за мяне дзяцькаў.

У лазні мне спадабалася: не «стэрыльны» СПА салон, але натопленая дровамі парная з ліпавым венікам з суквеццямі (!) і бярозавым сокам. Пайшла яна на 100%.

З сямі парыльшчыкаў, толькі адзін працуе ў саўгасе, астатнія ці “дармаеды” ці працуюць па найму ў розных арганізацыях па раёну. Таму прозвішча новага  старшыні саўгаса (так раней называлася гаспадарка, а зараз племзавод «Заказельскі» – дзяржаўнае унітарнае сельскагаспадарчае прадпрыемства), ведалі толькі 3 чалавекі.

На працягу апошніх гадоў 7-8-мі сталага страшыні саўгаса (так мне прасцей разумець, чым племзавод), гаспадарка так і не атрымала. Бягучасць кадраў. Пры чым усе вінавацяць у крызісе старшыню саўгаса, які быў яшчэ раней і больш за 10 гадоў кіраваў гаспадаркай. Кажуць, што з яго пачаўся развал саўгаса, а ўзятыя у той час крэдыты вісяць да сённяшняга часу. Кажуць, што пазыкі бралі нават на тое, каб тое-сёе падмазаць да прыезду прызідэнта ў гаспадарку. Агульная сумма даўгоў складае 400 млрд. старымі грашыма.

Я ў гэта асабіста не веру, але так кажуць мясцовыя. Кажуць таксама, што ў саўгасе скралі ўсё, што можна скрасці. Дык вось яны: “бесхозяйственность и разгильдяйство”?!

Дарэчы, большасць вяскоўцаў так і лічыць кошты ў старых грашах (мільёнамі), вырошчваюць маліну ды трымаюць надзею толькі на сябе.

P.S. Вось упэўнены, каб тыя датацыі ў млрд. даляраў былі укладзены ў развіцце прыватнай гаспадаркі, а не ў калгасы і саўгасы якія, зараз называюцца невядомымі мне назвамі, то хіба трэба было б змагацца з “разгильдяйстом и бесхозяйственностью”? Хіба сам у сябе будзеш красці? Упэўнены, будзе наадварот. Будзеш, як маі бацькі, тры разы ўставаць ноччу, каб парсючкоў пакарміць!

Ігар Маслоўскі

КОММЕНТАРИИ ( 0)

ОБСУДИТЬ

ЧИТАТЬ ЕЩЕ МНЕНИЯ

288
25 ноября 2018 19:05

«Происходит наступление на один из самых сильных ресурсов в нашей стране»

Нобелевский лауреат Светлана Алексиевич высказалась в поддержку журналистов, которых обвиняют по уголовному «делу БелТА». — Происходит наступление на один из самых сильных и самых интересных, и самых развернутых ресурсов в нашей стране. Государство прибирает его к рукам. Делает это присущими ему способами. Просто творится произвол. Иногда произвол, иногда преступление. Они хотят TUT.BY сделать послушным себе. […]

299
08 ноября 2018 10:55

О правительстве и о том, как бабушка считала деньги

Есть поговорка «Можно бесконечно смотреть на три вещи: как горит огонь, как течет вода и как считают деньги». Похоже власти увлеклись третей частью поговорки. Они все считают наши деньги! Власти создали информационную базу данных о доходах граждан. Сейчас база данных введена в опытную эксплуатацию и производится ее тестирование. Полностью заработает база, как планируется, с 1 […]

203
07 ноября 2018 18:24

Брест и революция

Была ли революция в октябре 1917 года в Бресте? Нет! Ответят все, кто мало мальски разбирается в истории. Ни одно событие и отдаленно не напоминает нам о каких-то действиях, которые проходили в Питере. Тогда почему на главной площади города стоит памятник вождю революции? Уже и официально доказано, что Ленин прибыл в Россию с вагоном немецких […]

283
23 октября 2018 10:30

Жыццё, якое яно ёсць. За што любяць і ненавідзяць “Ганцавіцкі час”

Калі не заўважаць праблем і нарываў, то ўсё згніе і загіне. Прыкладаў, калі незалежнае медыя выступае не толькі сродкам масавай інфармацыі, а адначасова бізнес-праектам, пляцоўкай для камунікацыі супольнасці, і нават інструментам для вырашэння грамадскіх праблем, у Беларусі не так шмат. Асаблівая рэдкасць гэта для перыферыі. Таму газета “Ганцавіцкі час” (а цяпер яшчэ і партал “Першы рэгіён”, які вырас […]